Od paru tygodni w pewnej reklamie pojawia się słowo „chechłacz” - „nie płacz kupię ci chechłacz”.
Cóż to takiego ten chechłacz?
Okazuje się, że to taki smoczek z czasów naszych praprababek.
Do kawałka płótna wsypywano cukier, robiono z tego mały rożek i dawano dzieciom do ssania! Ot i cała tajemnica chechłacza!
Teraz biegający chomik mówi już do nas zrozumiałym językiem.