Tu i teraz Kultura Warto przeczytać Turystyka Sport Wiadomości samorządowe Kredą po tablicy Ogłoszenia niepełnoSPRAWNI org Pozostają w naszej pamięci Redakcja 
Przywoływanie pamięci – spotkanie autorskie
Na spotkanie z pisarzem, poetą, dramaturgiem i
tłumaczem zaprasza Miejska Biblioteka Publiczna w czwartek, 29 kwietnia
br. o godzinie 17:00 do Czytelni Ogólnej przy ul. Wyzwolenia 4. W
Zabrzu gościć będzie STANISŁAW SROKOWSKI.
Warto wiedzieć, że jest on bodaj jedynym w Polsce pisarzem, który korzystając z literackiego warsztatu, w realistyczny sposób przywołał tragedię ludności polskiej, żydowskiej i ormiańskiej pomordowanej na Kresach II Rzeczypospolitej przez ukraińskich nacjonalistów w latach czterdziestych minionego stulecia.
Urodził się w 1936 roku w miejscowości Hnilcze koło Podhajec, w ówczesnym województwie tarnopolskim. Traumatyczne przeżycia wczesnego dzieciństwa i tragiczna śmierć najbliższych znalazły swój wyraz w napisanych później powieściach i opowiadaniach, w powstałych w 1985 roku „Duchach dzieciństwa”, nagrodzonej w 2007 roku wyróżnieniem od kapituły nagrody imienia Józefa Mackiewicza, „Nienawiści” oraz ostatnio wydanych w oficynie ARCANA - „Ukraińskim kochanku” i „Zdradzie”.
Gdy w 1945 roku cała jego rodzina została wysiedlona z Kresów, osiedli w Mieszkowicach, w ówczesnym województwie szczecińskim. Tam też w 1951 roku Stanisław Srokowski ukończył szkołę podstawową, natomiast liceum w 1955 roku, w niedalekim Dębnie. Zaraz po maturze pracował jako nauczyciel w wiejskiej szkole w Zielinie.
Zadebiutował jako poeta i prozaik podczas studiów w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, nadal pracował jako nauczyciel..
Po wydarzeniach marcowych w 1968 roku został, z powodów politycznych, zmuszony do opuszczenia szkoły. Wtedy to na krótko związał się z Klubem Seniora we Wrocławiu, by od 1970 roku na przeszło dziesięć lat związać się z dolnośląską prasą. Pracował jako dziennikarz działu kultury w tygodniku „Wiadomości", był także redaktorem naczelnym „Kultury Dolnośląskiej".
Po stanie wojennym został wyrzucony z pracy i pozostawał bezrobotny przez blisko dwa lata. W latach 1983-1989 pracował z dala od domu w Zagłębiu Miedziowym w Lubinie. W latach 1990-1993 był wykładowcą Uniwersytetu Wrocławskiego.
Od 1995 jest redaktorem naczelnym założonego przez siebie czasopisma edukacyjno-twórczego, tworzonego przez dzieci i młodzież w wieku 8-16 lat „Nowe Twarze" (wcześniejszy tytuł: „Gazeta Dzieci").
Przez wiele lat należał do Związku Literatów Polskich oraz ZAIKS-u. Po rozwiązaniu ZLP w okresie stanu wojennego nie uczestniczył w życiu organizacyjnym związków literackich. Obecnie należy do Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich.
Uczestniczył w wielu działaniach na rzecz odnowy moralnej, społecznej i politycznej w kraju. Był założycielem „Solidarności" w redakcji „Wiadomości", doradcą Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność" Rolników Indywidualnych we Wrocławiu, rzecznikiem prasowym rolniczej „Solidarności". Jest współorganizatorem Związków Twórczych i Stowarzyszeń Naukowych we Wrocławiu, przewodniczącym Klubu „Odrodzenie", współtwórcą Stowarzyszenia Kulturalnego Polsko-Ukraińskiej Współpracy: „Biały ptak", a także twórcą i pierwszy prezesem Towarzystwa Polsko-Greckiego we Wrocławiu. Jest również współzałożycielem Instytutu Wincentego Witosa.
W jego dorobku twórczym znaczące miejsce zajmuje wydana w 1988 i wznowiona w 1989 roku przez Wydawnictwo CZYTELNIK powieść „Repatrianci”, wyróżniona nagrodą książki Roku w 1988 r. Dysputa o tej powieści, jej genezie i kilkuletnich zmaganiach z cenzurą przed jej wydaniem odbędzie się 14 kwietnia o 18.00 w czytelni multimedialnej przy ul. Wyzwolenia 2, w ramach spotkań w Dyskusyjnym Klubie Książki.
Więcej o Stanisławie Srokowskim, jego biografii i twórczości znaleźć można na oficjalnej stronie pisarza: http://srokowski.art.pl/index.htm
Warto wiedzieć, że jest on bodaj jedynym w Polsce pisarzem, który korzystając z literackiego warsztatu, w realistyczny sposób przywołał tragedię ludności polskiej, żydowskiej i ormiańskiej pomordowanej na Kresach II Rzeczypospolitej przez ukraińskich nacjonalistów w latach czterdziestych minionego stulecia.
Urodził się w 1936 roku w miejscowości Hnilcze koło Podhajec, w ówczesnym województwie tarnopolskim. Traumatyczne przeżycia wczesnego dzieciństwa i tragiczna śmierć najbliższych znalazły swój wyraz w napisanych później powieściach i opowiadaniach, w powstałych w 1985 roku „Duchach dzieciństwa”, nagrodzonej w 2007 roku wyróżnieniem od kapituły nagrody imienia Józefa Mackiewicza, „Nienawiści” oraz ostatnio wydanych w oficynie ARCANA - „Ukraińskim kochanku” i „Zdradzie”.
Gdy w 1945 roku cała jego rodzina została wysiedlona z Kresów, osiedli w Mieszkowicach, w ówczesnym województwie szczecińskim. Tam też w 1951 roku Stanisław Srokowski ukończył szkołę podstawową, natomiast liceum w 1955 roku, w niedalekim Dębnie. Zaraz po maturze pracował jako nauczyciel w wiejskiej szkole w Zielinie.
Zadebiutował jako poeta i prozaik podczas studiów w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, nadal pracował jako nauczyciel..
Po wydarzeniach marcowych w 1968 roku został, z powodów politycznych, zmuszony do opuszczenia szkoły. Wtedy to na krótko związał się z Klubem Seniora we Wrocławiu, by od 1970 roku na przeszło dziesięć lat związać się z dolnośląską prasą. Pracował jako dziennikarz działu kultury w tygodniku „Wiadomości", był także redaktorem naczelnym „Kultury Dolnośląskiej".
Po stanie wojennym został wyrzucony z pracy i pozostawał bezrobotny przez blisko dwa lata. W latach 1983-1989 pracował z dala od domu w Zagłębiu Miedziowym w Lubinie. W latach 1990-1993 był wykładowcą Uniwersytetu Wrocławskiego.
Od 1995 jest redaktorem naczelnym założonego przez siebie czasopisma edukacyjno-twórczego, tworzonego przez dzieci i młodzież w wieku 8-16 lat „Nowe Twarze" (wcześniejszy tytuł: „Gazeta Dzieci").
Przez wiele lat należał do Związku Literatów Polskich oraz ZAIKS-u. Po rozwiązaniu ZLP w okresie stanu wojennego nie uczestniczył w życiu organizacyjnym związków literackich. Obecnie należy do Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich.
Uczestniczył w wielu działaniach na rzecz odnowy moralnej, społecznej i politycznej w kraju. Był założycielem „Solidarności" w redakcji „Wiadomości", doradcą Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność" Rolników Indywidualnych we Wrocławiu, rzecznikiem prasowym rolniczej „Solidarności". Jest współorganizatorem Związków Twórczych i Stowarzyszeń Naukowych we Wrocławiu, przewodniczącym Klubu „Odrodzenie", współtwórcą Stowarzyszenia Kulturalnego Polsko-Ukraińskiej Współpracy: „Biały ptak", a także twórcą i pierwszy prezesem Towarzystwa Polsko-Greckiego we Wrocławiu. Jest również współzałożycielem Instytutu Wincentego Witosa.
W jego dorobku twórczym znaczące miejsce zajmuje wydana w 1988 i wznowiona w 1989 roku przez Wydawnictwo CZYTELNIK powieść „Repatrianci”, wyróżniona nagrodą książki Roku w 1988 r. Dysputa o tej powieści, jej genezie i kilkuletnich zmaganiach z cenzurą przed jej wydaniem odbędzie się 14 kwietnia o 18.00 w czytelni multimedialnej przy ul. Wyzwolenia 2, w ramach spotkań w Dyskusyjnym Klubie Książki.
Więcej o Stanisławie Srokowskim, jego biografii i twórczości znaleźć można na oficjalnej stronie pisarza: http://srokowski.art.pl/index.htm
red.
